Karya : Rifan
Nalika
mbiyen inyong pas smp inyong sering dolan karo kancane tapi pas dina senen awan
bubar bali sekolah udan gede deres banget dadi ora tenyeng dolan karo kancane,
udan gede ya kudune nang ngumah bae nonton tv apa turu , aja ngasih kaya
batirku kiye genah agi udan gede malah metu ming njaba ngumah mbuh arep ngapa.
Sarno
kuwe batirku, pas agi udan gede inyong kuwe weruh sarno mbuh lagi ngapa mondar-mandir nang karangane
tanggane, pas kuwe inyong agi jagongan nang ruang tamu karo mangan cemilan
malah weruh sarno lagi mondar-mandir, lagh inyong penasaran mulane inyong
nyamperi sarno.
Sarno
woy kowe lagi ngapa ya..? ngeneh ngiyub nang kene kiegh aja udan-udanan, wis no
aja udan-udanan bae ngeneh inyong arep takon ming kowe ( sarno akhire marani).
No jane koe lagi ngapa mondar-mandir kaya wong kebingungen...?,no koe agi ngapa jane miki kowh kaya wong ilang bae,” sarno : aq kue jane bingung dompetku kue ilang wis tak goleti kawit mau ora ketemu-ketemu”, “inyong : lagh dompetmu kuwe isine pira no akeh apa ora” ,”sarno: ora akeh sii..? isine kur 20000 puluh ewu tok, niate si arep nggo tuku celengan tapi malah ilang mbuh nang endi”.
No jane koe lagi ngapa mondar-mandir kaya wong kebingungen...?,no koe agi ngapa jane miki kowh kaya wong ilang bae,” sarno : aq kue jane bingung dompetku kue ilang wis tak goleti kawit mau ora ketemu-ketemu”, “inyong : lagh dompetmu kuwe isine pira no akeh apa ora” ,”sarno: ora akeh sii..? isine kur 20000 puluh ewu tok, niate si arep nggo tuku celengan tapi malah ilang mbuh nang endi”.
“Inyong
:Wis no tenang bae siki koe ngomong bae ilange nang ngendi mbok menawa inyong
teyeng nulungi koe no” ,”sarno : nek ora salah aku mau ming toilet sekolah, nah
bar kang kono kuwe kayane dompetku wis langka nang sak kayane tiba nang toilet
sekolahan kuwe looo...?”.
“Inyong
: lagh koe ngapa mondar-mandir bae mau nang karangan kono mau, kudune ya
digolet mbok..?”
“Sarno
: aku genah bingung koh siki ya sekolahan wis tutup aku arep nggoleti nang
sekolahan ya ora mungkin mbok wong wis tutup dadi aku kue nggoleti nang
karangan kuwe mau.”
“Inyong
: oalah sarno-sarno dompetmu kue ilange nang sekolahan, koe mondar-mandir nang
karangan mau lagi ngapa wong dompete ilang nang sekolahan nggoleti nang
karangan kono ya ora bakal ketemu sarno-sarno inyong tembe tau kiegh , weruh
wong kelangan nang sekolahan nggoletine nang karangan ya koe tok no ,wis nganah
bali adus teles kejebes awakmu kue dompete goleti ngesuk bae nang sekolahan
siki koe bali disit nganah...”
“Sarno
: ya..ya..ya.. aku arep bali ngesuk golet bareng lho ya...?”
“Inyong
: ya wis gampang lagh koe siki bali disi nganah..”
“Sarno
: ya... ( sarno bali ming ngumah )”
Mungkin
cukup sekian cerita dari saya..
Apabila
ada kata-kata yang salah saya mohon maaf
Wassalamu’alaikum.






0 komentar:
Posting Komentar